Fumba'nın en yeni sakinleri burada oldukça meşhur: Fumba Town'ın kurucu çifti ve yöneticileri onlar. Kendi projenizde yaşamak nasıl bir duygu, Katrin Dietzold'a sorduk.

Görülüyor, okumayı seviyorsunuz?

Ah evet, ben tam bir kitap kurduyum. Ayda yaklaşık üç kitap bitiririm; sonuncusu Abdulrazak Gurnah'ın “Kayıp Cennet” kitabıydı, çok büyüleyiciydi. Yeni daireye büyük bir kitaplık getirdik. 

Sığdı mı? Bir patronun sadece 63 metrekarelik bir yerde yaşaması çok sıra dışı... 

2 yatak odalı ve şimdilik bizim için mükemmel. Mwangani apartmanlarının geniş koridorları yok, bu yüzden oturma odası çok daha fazla alana sahip. Çocuklarımızdan üçü Darüsselam'da okuyor, orada başka bir evimiz var, en büyük kızımız yurt dışında okuyor. Ama hepimiz bir araya gelsek bile sığarız. İkinci yatak odasına 140 cm genişliğinde ranza ve en küçüğümüz için bir beşik yerleştirdik. 

Sabah uyandığımda ilk ne görürüm? 

Yaşadığımız ikinci kattan dümdüz büyüyen bir parka bakıyoruz. Uyanıp bahçıvanların zaten ona bakmakla meşgul olduğunu ve her şeyin bu kadar hızlı büyüdüğünü izlemek büyük bir neşe. 

Yedi yıl önce kurduğun kasabada nihayet yaşamak nasıl bir duygu? 

Harika hissediyor. Harika ekibimizden bazıları bunu biraz yorucu bulabilir çünkü aniden her şeyi canlı olarak görüyor ve duyuyoruz…

Kötü mü iyi mi?

Fena değil, hatta burada yaşamamızın şimdiden bazı iyileşmelere yol açtığına inanıyorum. Elektrik ve internetin daha fazla yedeklenmesi gerektiğini hemen hissettik. Artık apartman sakinlerinin lobisine katıldık! 

Fumba Town'da en çok neyi seversiniz?

Kasabanın yeşilliği ne kadar da gelişmiş. Bazıları sadece üç yıl önce dikildi ve permakültür sayesinde çiçek açıyor. Sırada, tozlu yolları güzel arnavut kaldırımlı sokaklara dönüştürmek var; bunun için kendi makinelerimizi satın aldık.