Plaj temizlikleri okul harçlarını karşılıyor

Kawa Eğitim Merkezi, yıllar içinde 1000“den fazla tur rehberi, resepsiyonist ve şef yetiştirmiştir. Yönetici Suzanne Degeling, ”Dışarıda bir ordumuz var" diyor.

Kawa Eğitim Merkezi, yıllar içinde 1000“den fazla tur rehberi, resepsiyonist ve aşçı yetiştirmiştir. Yönetici Suzanne Degeling, ”Sahada bir ordumuz var“ diyor. Gün henüz erken, hava keskin. Akşamları Livingstone sakinlerinin gün batımını izleyeceği Zanzibar'ın şehir plajı boyunca, eldiven giymiş ve geri dönüşüm çantaları taşıyan genç erkekler ve kadınlar, denizin ve umursamaz insanların geride bıraktığı plastik ve diğer atıklar için kuma yavaşça tarıyorlar. Bu şekilde okul harçlarını kazanıyorlar. Ancak sabah görevlerinden hoşlanmadıklarını varsaymak bir hata olur. Tam tersine: Resepsiyonist olmak isteyen kızlardan biri, ”Güne böyle başlamaktan keyif alıyoruz“ diyor. Aşçı olmayı hayal eden İbrahim de, ”Hayat ve çevre hakkında size öğretiyor. Zihninizi berraklaştırıyor“ diyerek katılıyor. Kendi yaptıkları geri dönüşüm çantaları üç bölmelidir; biri küpe ve paspaslara dönüştürecekleri kumaşlar, parmak arası terlikler ve diğer geri dönüştürülebilir artıklar için, biri öğretmenin satılabilir plastik şişe kapaklarına ”altın“ dediği için ve biri de basit atıklar için. Kawa enstitüsünün yardımıyla, feribot limanından Kilimani'ye kadar dört kilometrelik bir sahil şeridi boyunca plastik ve ”Konyagi" (Zanzibar'da popüler ucuz bir içecek) şişeleri için çöp kutuları ve konteynerler yerleştirildi. 60 öğrenci günde yaklaşık 300 kilogram atık topluyor. Her gün. 

Öğrenciler, ağırlıklı olarak turizm sektörü için oda temizliği, aşçılık, muhasebe, tur rehberliği ve diğer girişimcilik becerilerini öğreniyorlar. Kurslar 15 ay sürüyor. Okul ücretlerinin bir kısmı – aylık 100.000 TZS veya $40 – plaj temizliği karşılığında muaf tutuluyor. 2010 yılında Kawa Eğitim Merkezi’ni kuran Müdür Suzanne Degeling, bugün köpeğini de yanına getirmiş ve Pazar günleri bile bu yeşil sabah egzersizine devam ettiğini söylüyor: “Nedense bağımlılık yapıyor.” Ancak Hollanda doğumlu, uzun boylu ve ince yapılı, eylemden çok sözü olan Degeling, tipik bir sosyal hizmet uzmanı da değil. Stone Town’daki her balıkçı, her plaj çalışanı ve her tur rehberi onu tanıyor ve saygı duyuyor. Zanzibar’da iki çocuk yetiştirmiş ve 18 yıldır Hurumzi’de yaşıyor. Onun işi, genç Zanzibarlılara kendi işlerini kurmalarını sağlamak. Öğrenci oranını erkek ve kızlar arasında kesinlikle 50:50 tutuyor. 

Fark yaratıyor mu? 

Her girdinin ölçülebilirliği söz konusu mu? Kalıcı mı? Sivil Toplum Kuruluşları (STK'lar) ve diğer kalkınma ajansları giderek daha fazla bu zorlu sorularla karşılaşıyor. Kawa, Avrupa'nın en büyük seyahat operatörünün sosyal sorumluluk programı olan TUI Care Foundation tarafından kısmen finanse edilmektedir. Kawa, 10 yılda 1000 genci İngilizce, iletişim becerileri, e-öğrenme, yan iş olarak bisiklet tamirciliği ve aşçılık konularında eğitti. Degeling, “Dışarıda bir ordumuz var” diyor. “Bir otele her ziyaretimde, orada bizim öğrencimiz aşçı, rehber veya kat hizmetlerinde çalışırken görüyorum.” Ancak hala eski bir kangren olmaya devam ediyor: Genç işsizliğinin yüzde 33“ün üzerinde olmasına rağmen, otel çalışanlarının yalnızca üçte biri Zanzibarlı. Garson, resepsiyonist ve ofis personelinin çoğunluğu anakara Tanzanya'dan, hatta Kenya'dan geliyor. Neden böyle? Dil eksiklikleri, eğitim eksikliği ve kültürel engeller - ailelerin hala kızlarının turizm sektöründe istihdamına karşı çıkması - rol oynuyor. Yönetmen Degeling, ”Çok, çok düşük bir seviyeden başlıyoruz" diyor. 

Çıplak ayak dersleri 

Kiponda'da bir tüccar binasının tarihi okul binalarında tipik bir okul gününde, bir sonraki ders “araştırma becerileri”dir: Öğretmen Degeling, “Aldığınız bilgiye eleştirel yaklaşın” diyor. Sınıf pencereleri açık, öğrenciler çıplak ayaklı, Stone Town'un gürültüsü bu öğrenme vahasına zar zor giriyor. Bitişik bir odada, 12 öğretmen ve personelden biri olan misafir öğretmen Leslie, iş becerileri dersi veriyor, burada yaşam becerileri olarak yeniden adlandırılmış. “Kar nedir, zarar nedir?” diye soruyor. Müdürün yüzünü ne güldürür? “Eski öğrencilerimle her yerde karşılaşmak, ailelere sahip olmak, evlere sahip olmak.” Kawa sistemi işe yarıyor.